
De cross in Betekom was voor mij een kleine nachtmerrie. Ik had nog geen 200m gelopen en ik lag al op de grond Ik had ook al een hele week weining geslapen, dus er zat al sowieso niet veel in, maar die val heeft me wel gekraakt. De goesting in de wedstijd verdween toen iemand het leuk vond om mij pootje lap te doen. Je ziet aan mijn knieën dat het dan ook niet meer zo aangenaam was om te lopen. En met het vele volk lukte het me ook niet om naar een positie te geraken waar ik anders had kunnen lopen. Een cross om dus maar beter snel te vergeten. 
|